W przeciwieństwie do pojedynczego braku, który czasami przez długi czas pozostaje niemal niezauważalny, większa liczba utraconych zębów częściej prowadzi do wyraźnego ograniczenia komfortu podczas jedzenia i przeciążania pozostałego uzębienia.
Zakres problemu może być bardzo różny. U jednego pacjenta brakuje dwóch sąsiadujących ze sobą zębów w bocznym odcinku łuku, u innego luka obejmuje kilka zębów, a jeszcze inna sytuacja dotyczy braków występujących w różnych miejscach jamy ustnej.
Każdy z tych przypadków wymaga indywidualnej analizy.
Brak kilku zębów – konsekwencje
Każdy utracony ząb powoduje zmianę warunków panujących w jamie ustnej. Gdy braków jest kilka, ich konsekwencje mogą się wzajemnie nasilać.
Jednym z podstawowych problemów jest zmniejszenie powierzchni wykorzystywanej podczas żucia. Pozostałe zęby mogą przejmować większą część obciążeń, zwłaszcza jeżeli pacjent przez długi czas żuje pokarm wyłącznie po jednej stronie. Może również dojść do stopniowych zmian w położeniu pozostałych zębów. Zęby sąsiadujące z rozległą luką mogą przemieszczać się lub przechylać w kierunku wolnej przestrzeni. Zęby przeciwstawne, które utraciły kontakt z odpowiadającymi im zębami, również mogą z czasem zmieniać swoje położenie.
W przypadku większych braków szczególne znaczenie ma również przebudowa tkanki kostnej. Kość w miejscu utraconych korzeni nie pozostaje niezmienna. Z czasem może dojść do zmniejszenia jej objętości, co w niektórych sytuacjach komplikuje późniejsze leczenie implantologiczne.
Jak można odbudować kilka brakujących zębów?
Sposób leczenia zależy przede wszystkim od tego, ilu zębów dotyczą braki i w jakich miejscach one występują.
W przypadku kilku sąsiadujących ze sobą braków jedną z możliwości jest zastosowanie mostu protetycznego na implantach. Klasyczny most protetyczny wykorzystuje zęby znajdujące się po obu stronach luki jako filary. W zależności od ich stanu wymaga to odpowiedniego przygotowania zębów pod konstrukcję protetyczną. Alternatywą może być zastosowanie implantów. W takim przypadku wszczepy przejmują funkcję filarów, na których opiera się odbudowa.
Istotne jest to, że liczba implantów nie zawsze musi odpowiadać liczbie brakujących zębów. Kilka implantów może bowiem stanowić podparcie dla mostu odbudowującego większą liczbę zębów.
W przypadku braków występujących w różnych częściach łuku leczenie może wymagać zastosowania kilku niezależnych odbudów. Jeden Pacjent może więc potrzebować koronę na pojedynczym implancie w jednym miejscu oraz most oparty na implantach w innej części uzębienia. Najważniejsze jest indywidualne zaplanowanie całego procesu.
Czy każdy brak kilku zębów można uzupełnić implantami?
Implantologia oferuje różnorodne możliwości, ale każdy przypadek wymaga indywidualnej kwalifikacji.
Jednym z podstawowych elementów oceny jest stan tkanki kostnej. Implant można wszczepić jedynie w miejscu zapewniającym odpowiednie warunki do jego stabilizacji i późniejszej osteointegracji. Jednakże jeżeli ilość kości jest niestety niewystarczająca, można zastosować procedury mające na celu przygotowanie podłoża kostnego, w tym regenerację kości i podniesienie dna zatoki szczękowej.
Znaczenie ma również stan dziąseł i przyzębia. Aktywne stany zapalne należy odpowiednio zdiagnozować i wyleczyć przed rozpoczęciem dalszych etapów terapii. Lekarz bierze również pod uwagę ogólny stan zdrowia pacjenta oraz czynniki mogące wpływać na proces gojenia. Ważnym elementem jest także ocena warunków zgryzowych. Jeżeli pozostałe zęby są przeciążone lub występują parafunkcje, takie jak zaciskanie i zgrzytanie zębami, należy wziąć to pod uwagę, planując odbudowę protetyczną. Nowa konstrukcja powinna prawidłowo współpracować z całym układem stomatognatycznym.