Brak jednego zęba to dla wielu Pacjentów problem o niewielkim znaczeniu, zwłaszcza gdy brak dotyczy zęba znajdującego się w bocznym odcinku łuku. Jeżeli nie towarzyszy mu ból, a pozostałe zęby pozwalają nadal swobodnie gryźć i żuć, wiele osób przyzwyczaja się do nowej sytuacji i odkłada decyzję o leczeniu na później.
Brak pojedynczego zęba nie zawsze powoduje natychmiastowe dolegliwości, ale nie oznacza to, że pozostaje obojętny dla całego układu stomatognatycznego. Zęby funkcjonują jako wzajemnie powiązany układ. Każdy z nich zajmuje określoną pozycję w łuku i kontaktuje się z sąsiednimi zębami. Po utracie jednego zęba w jamie ustnej może rozpocząć się proces stopniowej adaptacji. Zęby sąsiadujące z luką mogą zmieniać swoje położenie, ząb przeciwstawny może utracić prawidłowy kontakt, a w miejscu po utraconym korzeniu dochodzi do przebudowy tkanki kostnej.
Co dzieje się po utracie jednego zęba?
Bezpośrednio po utracie zęba organizm rozpoczyna proces gojenia. W przypadku ekstrakcji w zębodole początkowo powstaje skrzep, a następnie dochodzi do kolejnych etapów regeneracji i przebudowy tkanek. Po wygojeniu miejsce po korzeniu nie pozostaje biologicznie niezmienne. Tkanka kostna w obrębie wyrostka zębodołowego z czasem ulega przebudowie.
Znaczenie ma również to, że pozostałe zęby tracą jeden z punktów kontaktu. Zęby znajdujące się po obu stronach luki mogą stopniowo przemieszczać się w kierunku wolnej przestrzeni. W niektórych sytuacjach dochodzi do ich przechylania lub zmian ustawienia. Ząb znajdujący się w przeciwstawnym łuku, pozbawiony kontaktu z odpowiednim zębem, z czasem zmienia swoje położenie w kierunku powstałej przestrzeni.
Dlaczego więc Pacjent przez długi czas może nie odczuwać żadnych problemów? Ze względu na to, że opisane procesy nie zachodzą nagle! Mogą rozwijać się stopniowo przez miesiące lub lata – ich tempo jest indywidualne.
Brak pojedynczego zęba może również wpływać na sposób żucia. Organizm adaptuje się wtedy do nowej sytuacji i Pacjent zaczyna częściej wykorzystywać drugą stronę uzębienia. Może to zmieniać sposób rozkładania obciążeń w jamie ustnej.
Czy jeden brakujący ząb zawsze trzeba uzupełniać?
Znaczenie ma przede wszystkim lokalizacja utraconego zęba. Brak siekacza lub kła w odcinku przednim wyraźnie widać! Wpływa on zarówno na estetykę uśmiechu, jak i na wymowę. Brak zęba bocznego jest natomiast niewidoczny dla otoczenia, dlatego Pacjent często nie odczuwa presji, aby szybko rozpocząć leczenie. Jednocześnie zęby trzonowe i przedtrzonowe odgrywają bardzo ważną rolę w rozdrabnianiu pokarmu i przenoszeniu sił podczas żucia.
Istotne jest również to, który ząb Pacjent utracił. Inne konsekwencje może powodować brak pojedynczego zęba otoczonego z obu stron zdrowymi zębami, a inne sytuacja, w której brak występuje na końcu łuku zębowego.
Lekarz powinien również ocenić stan zębów sąsiadujących z luką. Jeżeli są one zdrowe i nie wymagają leczenia protetycznego, sposób odbudowy braku może być inny niż w przypadku zębów osłabionych, mocno zniszczonych lub już pokrytych koronami.
Implant zębowy jako sposób na odbudowę jednego zęba
Implanty Katowice pełnią funkcję podbudowy znajdującej się w kości i zastępują utracony korzeń zęba. Po odpowiednim okresie gojenia i integracji z tkanką kostną mogą stanowić podstawę dla korony protetycznej.
W uproszczeniu leczenie implantologiczne obejmuje trzy współpracujące ze sobą elementy:
- implant umieszczony w kości,
- łącznik lub inny element protetyczny umożliwiający połączenie,
- koronę odtwarzającą widoczną część zęba.
Jedną z najważniejszych cech takiego rozwiązania jest możliwość odbudowy pojedynczej luki bez konieczności wykorzystywania sąsiednich zębów jako filarów klasycznego mostu. W przypadku tradycyjnego mostu protetycznego konieczne jest bowiem oparcie konstrukcji na zębach znajdujących się po obu stronach braku. W zależności od ich stanu może to wiązać się z koniecznością odpowiedniego przygotowania zębów filarowych.
Implanty Kraków pozwalają natomiast na niezależną odbudowę pojedynczego braku, pod warunkiem że Pacjent kwalifikuje się do takiego leczenia i istnieją odpowiednie warunki anatomiczne.
Jak wygląda leczenie implantologiczne po utracie jednego zęba?
W niektórych przypadkach implant można wszczepić bezpośrednio po ekstrakcji. Takie postępowanie określa się jako implantację natychmiastową. Nie jest ono jednak możliwe ani wskazane u każdego pacjenta. W innych sytuacjach konieczne jest odczekanie, aż miejsce po usuniętym zębie odpowiednio się wygoi. Może to być związane między innymi ze stanem tkanek, obecnością stanu zapalnego lub potrzebą odpowiedniego przygotowania miejsca implantacji.
Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie konsultacji i diagnostyki, w tym wykonanie badań. Podczas diagnozowania, lekarz ocenia lukę po utraconym zębie, stan pozostałego uzębienia, dziąseł, przyzębia oraz warunki zgryzowe.
W przypadku implantacji konieczne jest również określenie ilości i jakości tkanki kostnej oraz dokładne zaplanowanie pozycji implantu. Po wszczepieniu rozpoczyna się okres gojenia i osteointegracji, czyli procesu biologicznego prowadzącego do stabilnego połączenia implantu z tkanką kostną.
Po uzyskaniu odpowiednich warunków można przejść do wykonania odbudowy protetycznej. Koronę dostosowuje się do kształtu sąsiednich zębów, koloru uzębienia, warunków zgryzowych oraz wyglądu tkanek miękkich.