Utrata wszystkich zębów jest jednym z najbardziej zaawansowanych problemów stomatologicznych, z jakimi może mierzyć się Pacjent. Całkowite bezzębie wiąże się z konsekwencjami natury psychicznej i społecznej. Pacjent może unikać szerokiego uśmiechania się i czuć dyskomfort podczas rozmów. Problemy z gryzieniem mogą natomiast prowadzić do ograniczania diety i rezygnowania z produktów wymagających intensywnego żucia.
Stomatologia oferuje różne możliwości leczenia całkowitego bezzębia. W zależności od warunków anatomicznych, ilości dostępnej tkanki kostnej, stanu zdrowia pacjenta i jego indywidualnych potrzeb możliwe jest zastosowanie tradycyjnych protez, protez stabilizowanych implantami lub stałych odbudów opartych na implantach.
Odbudowa całego łuku zębowego wymaga odtworzenia odpowiedniej funkcji żucia, zaplanowania zwarcia oraz zapewnienia właściwego podparcia dla tkanek miękkich.
Jak brak wszystkich zębów wpływa na funkcjonowanie jamy ustnej?
Naturalne zęby pełnią znacznie więcej funkcji niż tylko rozdrabnianie pokarmu. Uczestniczą w utrzymaniu prawidłowych kontaktów zgryzowych, wspierają funkcjonowanie narządu mowy i pomagają zachować określone proporcje dolnej części twarzy.
Po utracie wszystkich zębów organizm zaczyna więc adaptować się do zupełnie nowych warunków.
Jednym z procesów zachodzących po ekstrakcji zębów jest przebudowa wyrostków zębodołowych. Kość, która wcześniej otaczała korzenie naturalnych zębów, z czasem może ulegać zmianom objętościowym. Zakres i tempo tego procesu są indywidualne, jednak w przypadku wieloletniego bezzębia ilość dostępnej tkanki kostnej będzie znacznie mniejsza niż bezpośrednio po utracie uzębienia. Ma to znaczenie przede wszystkim podczas planowania leczenia implantologicznego.
Zmienia się również sposób funkcjonowania układu stomatognatycznego. Brak naturalnych punktów kontaktu zgryzowego wymaga odtworzenia odpowiedniej relacji pomiędzy szczęką i żuchwą w trakcie projektowania przyszłej odbudowy.
Jakie są możliwości leczenia całkowitego bezzębia?
Pacjent, który utracił wszystkie zęby, ma do dyspozycji różne rozwiązania protetyczne i implantologiczne.
Jednym z nich jest tradycyjna proteza całkowita, która opiera się na tkankach jamy ustnej. Takie rozwiązanie może pozwolić na odbudowę brakującego uzębienia, jednak stopień stabilizacji protezy jest uzależniony od indywidualnych warunków anatomicznych. Szczególnie w żuchwie utrzymanie stabilnej protezy całkowitej może być dla części pacjentów problematyczne. Podczas mówienia i żucia uzupełnienie się przesuwa, co powoduje dyskomfort.
Jedną z możliwości poprawy stabilizacji jest zastosowanie implantów. Implanty Kraków mogą służyć do stabilizacji protezy ruchomej lub stanowić filary dla bardziej rozbudowanej konstrukcji protetycznej. W przypadku leczenia implantologicznego pacjent nie musi mieć jednego implantu w miejscu każdego utraconego zęba. Odpowiednio zaplanowana liczba i rozmieszczenie implantów może pozwolić na podparcie całego łuku zębowego.
Wybór konkretnego rozwiązania zależy jednak od wielu czynników. Znaczenie ma między innymi ilość i jakość tkanki kostnej, warunki anatomiczne, stan tkanek miękkich, relacje pomiędzy szczęką i żuchwą oraz możliwości utrzymania odpowiedniej higieny.
Proteza na implantach. Większa stabilizacja uzupełnienia
Jednym z rozwiązań stosowanych u pacjentów z całkowitym bezzębiem jest proteza stabilizowana na implantach. W takim przypadku implanty umieszcza się w kości i tam pełnią funkcję punktów podparcia lub retencji dla protezy. Konstrukcja może być dzięki temu bardziej stabilna niż tradycyjna proteza opierająca się wyłącznie na tkankach jamy ustnej.
Istotne znaczenie ma liczba implantów, ich rozmieszczenie oraz sposób połączenia z protezą. Nie istnieje jednak jeden schemat odpowiedni dla każdego pacjenta. Plan leczenia zawsze dostosowuje się do warunków anatomicznych oraz oczekiwań dotyczących funkcjonowania przyszłej odbudowy.
Stałe zęby na implantach. Odbudowa całego łuku zębowego
W wybranych przypadkach możliwe jest wykonanie bardziej rozbudowanej odbudowy protetycznej opartej na implantach. Implanty pełnią wówczas funkcję filarów, na których opiera się konstrukcja odtwarzająca cały łuk zębowy.
Jednym z podejść wykorzystywanych w leczeniu całkowitego bezzębia są koncepcje określane jako all-on-4 lub all-on-6. Nazwy te odnoszą się do strategii odbudowy całego łuku zębowego na określonej liczbie implantów.
Wybór liczby implantów i sposobu ich rozmieszczenia wynika z diagnostyki stomatologicznej. Podczas niej lekarz ocenia warunki kostne, anatomię szczęki lub żuchwy, planowaną konstrukcję protetyczną oraz siły, które będą oddziaływały na przyszłą odbudowę. Pozycja implantów powinna umożliwiać wykonanie odbudowy, która będzie odpowiednio funkcjonalna, estetyczna i możliwa do prawidłowego oczyszczania.
Jak przebiega leczenie całkowitego bezzębia implantami?
- Konsultacja wstępna. Lekarz ocenia stan jamy ustnej, tkanek miękkich i warunki kostne, a także decyduje o ewentualnym usunięciu lub zachowaniu pozostałych zębów.
- Diagnostyka obrazowa. Etap pozwalający na dokładną ocenę ilości i rozmieszczenia kości oraz położenia najważniejszych struktur anatomicznych.
- Planowanie leczenia. Na podstawie zebranych danych i wyników badań lekarz tworzy spersonalizowany plan postępowania medycznego.
- Przygotowanie podłoża kostnego. W razie potrzeby wykonuje się zabiegi regeneracyjne, choć w sprzyjających warunkach można od razu przejść do implantacji.
- Etap chirurgiczny. Wprowadzenie implantów zębowych w dokładnie zaplanowane wcześniej pozycje w kości szczęki lub żuchwy.
- Gojenie i osteointegracja. Czas zrastania się implantu z kością, podczas którego dobiera się również strategie dotyczące uzupełnień tymczasowych.
- Finalna odbudowa protetyczna. Osadzenie ostatecznej pracy, uwzględniającej wysokość zwarcia, estetykę, relacje szczęki i żuchwy oraz prawidłowy rozkład sił żucia.